سه شنبه ۹ آبان ۱۳۹۶

بخش:
گزارش






 

دماوند_فرمانده سپاه پاسداران امروز در واکنش به فشار قدرت های غربی برای کاهش توان موشکی جمهوری اسلامی ادعا کرده است که برد موشک های این نیروی نظامی و امنیتی دو هزار کیلومتر است و با همین برد موشکی می تواند منافع آمریکا در منطقه را مورد تهدید قرار دهد. این چندمین بار است که سپاه پاسداران مدعی توان هدف قرار دادن منافع ایالات متحده در خاورمیانه می شود. آیا واقعاً سپاه توان چنین کاری را دارد؟

این گونه تهدیدها هر بار قبلاً هم از سوی سپاه مطرح شده معمولاً برای ترساندن آمریکا از هدف قرار گرفتن متحد اصلی آنها در منطقه یعنی اسرائیل است. با این وجود پرسشی که هیچ گاه مقامات نظامی ایران به آن پاسخ نداده اند این ست که چگونه می توان دشمن شماره یک جمهوری اسلامی در منطقه و شاید جهان را مورد هدف قرار داد، بدون این که نگران نابودی مهم ترین سرزمین برای این حکومت در دنیا شد که درست در همسایگی اسرائیل قرار داد؛ فلسطین.

از این نکته هم که بگذریم با قبول این فرض که توان موشکی جمهوری اسلامی با ساخت موشک های «ذوالفقار» است اما کمتر کسی هست که این نکته بدیهی را نداند که «تهدید منافع آمریکا در منطقه»، آن طور که سردار عزیز جعفری مدعی شده تنها از از طریق توان موشکی و بدون نیاز به حمایت نیروهای زمینی و دریایی در صورت وقوع عملیات تلافی جویانه عملی باشد.

پیشتر در مرداد ماه امسال، سردار عزیز جعفری در پاسخ به تهدیدهای آمریکا، با تکرار چنین ادعاهایی البته با «بُرد کمتر»، گفته بود، اگر آمریکا تحریم‌ موشکی یا تحریم سپاه را دنبال کند، تنشی ایجاد می شود که باید پایگاه‌های خود را تا ‌۱۰۰۰ کیلومتر اطراف ایران جمع کند و اشتباه محاسباتی خود را با باید هزینه بالایی تصحیح کند.

عزیز جعفری در حالی امروز ادعای تهدید منافع ایالات متحده تا بُرد دو هزار کیلومتر را مطرح کرده که نتوانست همان ادعای قبلی هدف قرار دادن پایگاه های آمریکا تا نصف این برد را هم به اثبات رساند.

بررسی اجمالی توان نظامی ایالات متحده آمریکا نشان می دهد، تقریباً تمام این پایگاه های نظامی در منطقه خاورمیانه_به عنوان حیاتی ترین منطقه دنیا برای این دولت_ در شعاعی کمتر از هزار کیلومتر فاصله با خاک ایران قرار دارد.

تنها یکی از پنج پایگاه نظامی ایالات متحده در خاک افغانستان، در شعاع ۳۸۰ کیلومتری ایران در قندهار قرار دارد و ۵۸۱ کیلومتر فاصله بندر عباس تا ناوگان پنجم دریایی آمریکا در بحرین  است. این مرکز اخیر، مقر فرماندهی کل ارتش آمریکا برای نظارت و مونیتورینگ دایره ای به شعاع بیش ازدو هزار کیلومتر است.

باید فاصله ۴۰۰ کیلومتری تبریز تا پایگاه هوایی اینجرلیک در ترکیه را هم به این لیست کوتاه افزود تا بفهمیم، پشت گرمی به تهدیدهای لفظی بی پشتوانه نه تنها نمی تواند برای هیچ کشوری امنیت به ارمغان آورد، که حتی بعید نیست به نتیجه عکس آن نیز بینجامد. به ویژه که جمهوری اسلامی امروز در حال سر شاخ شدن با یکی از غیر قابل پیش بینی ترین روسای جمهور در آمریکا است که میزان خشم خود از این رژیم را بارها اعلام کرده است.

اینجرلیک پایگاه مشترک آمریکا و ارتش ترکیه است که نیروی هوایی عربستان، به عنوان دشمن درجه یک جمهوری اسلامی در منطقه خاورمیانه نیز از آن استفاده می کند. ذخیره ای از سلاح های هسته ای آمریکا در اینجرلیک مستقر هستند٬ اما کدهای عملیاتی کردن آنها در پنتاگون قرار دارد.

به همه این ها باید این نکته را نیز افزود که بیشتر کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، سالهاست «پیمان دفاعی مشترک خلیج فارس» را میان خود منعقد کرده اند که بر اساس آن، تهدید هر کدام از این کشورها، به منزله تهدید همه آنها و وارد شدنشان به جنگی مشترک با دولت تهدید کننده به حساب می آید.

از آن سو نیز گذشته از خرید تسلیحاتی چهار صد میلیارد دلاری اخیر عربستان سعودی از دولت ایالات متحده آمریکا، ارتش این کشور طی نیم قرن گذشته، در پیمان نظامی با آمریکا به سر می برد که بر اساس این پیمان، تهدید منافع آمریکا در مناطق شمالی و شرقی عربستان، با فرستادن نیروی نظامی آمریکایی به «صحرای ظهران» و «خلیج فارس» همزمان خواهد شد.

با همین مرور کوتاه درخواهیم یافت، کوچکترین تهدید منافع آمریکا در منطقه خاورمیانه از سوی جمهوری اسلامی، خواه در برد دو هزار کیلومتری و خواه با بردی کمتر، می تواند ایران را به جنگی تمام عیار با آمریکا و البته تمامی ارتش های خاورمیانه وارد کند که تنها سود آن برای این حکومت، دمیدن بیشتر بر آتش ایدئولوژی اسلامی و امنیتی کردن کردن فضای داخلی است.

 

تنهاترین سرداران

در کنار این، وجود متحدان استراتژیک برای کمک گرفتن از آنها در جنگ ها، یکی از حیاتی ترین موضوعات در این زمینه است. جمهوری اسلامی در طی سالهای گذشته و با ایستادن در برابر غرب، روسیه را به عنوان تنها متحد پر و پا قرص، نسبت به باقی قدرت های منطقه ای و جهانی در کنار خود داشته است.

حال آن که تجربه نوع رابطه جمهوری فدراتیو روسیه با جمهوری اسلامی نشان می دهد که حاکمان سرزمین تزارها به حکومتگران بر سرزمین ما تنها به عنوان ابزارهایی برای معامله با غرب و البته رقبای منطقه ای آن نگاه می کنند.

دو تجربه مناقشه هسته ای جمهوری اسلامی با غرب و البته این اواخر، معامله سنگین نظامی روسیه با دشمن درجه یک منطقه ایران یعنی عربستان، به خوبی بیانگر این امر است.

روسیه در جریان مناقشه هسته ای جمهوری اسلامی با غرب، هر جا که نیاز به نزدیکتر شدن به جبهه غرب را احساس کرد حتی از رأی مثبت به قطعنامه ها علیه ایران در شورای امنیت سازمان ملل نیز دریغ نکرد.

معامله سامانه موشکی s_400  از سوی دولت پوتین با عربستان سعودی، به ویژه در شرایطی که جمهوری اسلامی در بدترین دوران رابطه خود با این شیخ نشین به سر می برد، به روشنی این پیام را داد که روسیه به ایران، به جز سکویی برای نفوذ بیشتر در خاورمیانه و معامله با غرب نگاه نمی کند.

تا پیش از این، عربستان سعودی به عنوان بازار سنتی خرید ادوات نظامی از دو کشور بریتانیا و آمریکا به حساب می آمد که با این معامله جدید، روسیه نیز به عنوان یکی از پر قدرت ترین نیروهای نظامی دنیا به صف فروشندگان تسلیحات به حاکمان سعودی افزوده شد.

از این ها گذشته خوب است که با مقایسه ای کوتاه میان توان نظامی نیروهای ایرانی و دو قدرت منطقه ای از جمله عربستان سعودی و ترکیه به عنوان اصلی ترین همپیمانان آمریکا در خاورمیانه، امکان های جمهوری اسلامی برای «تهدید منافع آمریکا» را بررسی کنیم.

 

در گزارش مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری اسلامی، در حال حاضر « تمامی ناوها، زیر دریایی ها، پرنده های شناسایی و هجومی دریایی، سامانه های دفاع هوایی، دفاع موشکی، شناورهای واکنش سریع، تفگنداران دریایی، غواصان و شناورهای مین گذار و مین روب تمامی کشورهای عربی با فرماندهی نیروهای دریایی عربستان سعودی به عملیات آفندی و پدافندی مشترک و همزمان می پردازند» و این خود به خوبی نشان می دهد که در خاورمیانه ای که پر است از دولتهای وابسته به غرب و بخصوص آمریکا، اتحاد کشورها با هم، به معنی تنهایی مطلق نیروی نظامی جمهوری اسلامی در صورت بروز هر گونه تهدیدی است.

باز در عرصه نیروهای هوایی که سرداران سپاه بارها به توان موشکی خود بر پایه ساخت موشک های ذوالفقار بالیده است، به اعتراف گزارش های رسمی از نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی عربستان سعودی پس از اسرائیل و مصر، بزرگترین ناوگان جنگنده بمب افکن را در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا را در اختیار دارد.

در گزارش اخیر مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری اسلامی آمده است:« نیروی هوایی عربستان سعودی ترکیبی از بهترین جنگنده های نسل چهارم و پنجم جهان است که با پشتوانه تسلیحاتی پیشرفته زرادخانه های انبوه و موقعیت استراتژیک مناسب، توان به چالش کشیدن و درگیری با بسیاری از کشورهای منطقه را دارد.» شاید این گزارش دولت حسن روحانی کنایه ای است به سرداران سپاه که بدون توجه به توان واقعی و منافع ملی، به تهدید هر از گاه قدرت های منطقه ای و جهانی دست می زنند.

 

توان نظامی ترکیه

در ابتدای این گزارش گفتیم که پایگاه نظامی اینجرلیک ترکیه که بصورت مشترک با آمریکا و عربستان سعودی مورد بهره برداری قرار می گیرد، کمتر از چهارصد کیلومتر با خاک ایران فاصله دارد.

از توان نظامی عربستان سعودی به طور مختصر گفتیم و حالا به قدرت تسلیحاتی سرزمین آناتولی برسیم تا بی محتوا بودن تهدیدهای گاه و بی گاه سپاهیان جمهوری اسلامی را بیشتر درک کنیم.

ارتش ترکیه، قدرت نظامی برتر خاورمیانه، آسیای میانه، قفقاز و شرق مدیترانه است. در حال حاضر این ارتش نهمین ارتش بزرگ جهان به شمار می رود و طی برنامه جاه طلبانه نظامی خود، در صددد است تا ده سال آینده به ششمین ارتش برتر جهان تبدیل شود. ۱

ترکیه در کنار وجود پایگاه مشترک اینجرلیک در خاک خود، به عنوان یکی از اعضای پیمان نظامی ناتو مطرح است که این نکته این کشور را در میان کشورهای خاورمیانه به لحاظ دارا بودن سطح پشتیبانی نظامی از سوی غرب، بی مانند کرده است.

این به آن معناست که هر گونه تهدید نظامی این کشور، کشورهای عضور ناتو را متعهد به واکنش سریع برای دفاع از آن می کند و به کوتاه سخن درگیری نظامی با این کشور، به معنای درگیری با کل غرب است.

این کشور در سراسر خاورمیانه و اتحادیه اروپا، بالاترین هزینه های نظامی را برای صنایع دفاعی خود دارد.۱ ترکیه همچنین دارای دومین ارتش ناتو پس از آمریکا و دومی ارتش در مقایسه با اروپا پس از روسیه است.

همه اینها در حالی است که مهم ترین سلاحی که در ادوات نظامی جمهوری اسلامی با سر و صدای زیادی رو به رو شده و مدام از آن با عنوان موشک بالیستیک با قابلیت حمل کلاهک هسته ای یاد می شود، موشکی میان برد، با برد حدود ۳۰۰ کیلومتر است که حتی اگر توان واکنشی رقبای منطقه ای و آمریکا را نیز به حساب نیاوریم، به اندازه نصف آن چه فرماندهان سپاه برای تهدید منافع آمریکا اعلام می کنند نیز توان ندارد.

۱_ گزارش مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری اسلامی ایران، مرداد ماه ۹۶


نظرات بسته است.

مطالب دیگر