شنبه ۶ آبان ۱۳۹۶

بخش:
گفت‌و‌گو






اختلاف ها بر سر ادامه عضویت سپنتا نیکنام ، به عنوان نماینده زرشتی در شورای شهر یزد ادامه دارد. در حالی که مجید انصاری، عضو اصلاح طلب مجمع تشخیص مصلحت نطام، فقهای شورای نگهبان را به مناظره بر سر این موضوع دعوت کرده،  کد خدایی سخنگوی این شورا، احکام آن را غیر قابل مناظره دانسته است.

از آن سو نیز علی مطهری نماینده مجلس در نامه ای به فقهای شورای نگهبان نوشته است:« رویه جاری این شورا، کیان نظام جمهوری اسلامی را تهدید می کند.»

او خطاب به محمد یزدی و محمد رضا مدرسی دو فقیه عضو شورای نگهبان گفته است که :« شورای نگهبان از این غافل هستند که در برخی اعمال نظرها، نظام امور کشور را به هم می ریزند.»

پرویز روانی نماینده سابق زرتشتیان در دوره‌های چهارم و پنجم مجلس شورای اسلامی در تورنتو در گفتگو با «دماوند» تاکید می کند که این چالش، نه چیزی جدید است و نه در همین ساختار فعلی قابل حل به نظر می رسد.

گفتگوی ما با این نماینده اسبق مجلس را در زیر می خوانید:

 

ریشه اصلی مخالفت با نمایندگی آقای نیکنام در چیست؟

مشکل اصلی در حاکمیت اسلامی و دینی است. خود حاکمان هم حتی تقصیری در این زمینه ندارند و من فکر می کنم نقد  عملکرد این و آن در جمهوری اسلامی به خاطر حذف آقای نیکنام، امری بی فایده و در واقع پاک کردن صورت مسئله است.

این فشارها بر غیر مسلمانان همواره وجود داشته و حکومت تنها تلاش کرده برای فرار از فشارهای حقوق بشری دنیا، این محدودیت ها را مخفی نگه دارد.

به طور مصداقی بر شما به عنوان نماینده زرتشتیان و دیگر نمایندگان سایر ادیان و مذاهب در مجلس چه محدودیتهایی وارد می شد و آیا در دخیل کردن رأی نظر شما در امور مختلف برای شما محدودیت قائل می شدند؟

ببینید به طور صریح باید بگویم رأی من یک نفر به عنوان نماینده زرتشتیان و کلاً ۵ نماینده یهودی و کلیمی و غیره در تصمیم گیری ها هیچ تاثیری نداشت. ولی وزارت اطلاعات به طور مدام عملکرد ما را تحت کنترل خود داشت.

دقیقاً به دلیل اقلیت دینی بودن، کنترل می شدید؟

دقیقاً. مراسم های ما، جشن ها ما، مدارس ما مرتب از سوی وزارت اطلاعات همواره کنترل می شده تا مبادا اتفاقی خارج از خواست آنها روی دهد.

حساسیت نهادهای اطلاعاتی بیشتر در چه زمینه ای بود؟

چون در واقع دین زرتشتی همزاد هویت ایرانی است، آنها به شدت از تقویت هویت ایرانی و ایرانی گری هراس داشته و دارند. زنده شدن سنت های باستانی پیش از اسلام و بازگشت مردم به آنها مایه نگرانی نهادهای اطلاعاتی بود. مراسم های عروسی ما که در آنها سنت ها و آیین های ملی و محلی اجرا می شد، به شدت تحت کنترل حاکمیت بود.

همچنین از اختلاط و ورود مسلمانان و کلاً غیر زرتشتیان به مراسم های مختلف از جمله جشن های سده و مهرگان به شدت جلوگیری می کردند؛ چون همان طور که گفتم از ترویج این آئین ها اصلاً راضی نبودند.

بنابراین می توان گفت فشارها بر زرتشتی ها از سوی حکومت بیشتر از سایر ادیان است؟

بله من این گونه فکر می کنم. چون حاکمیت نگران بازگشت شهروندان به ریشه های تاریخی خود در اعصار پیش از اسلام است. اینها حتی اگر بتوانند روند بی احترامی به حقوق شهروندی زرتشتیان را از این هم فراتر می برند.

ولی به هر حال برخی نگرانی های بین المللی شاید به حکومت این اجازه را تا به حال نداده است.

به نظر شما راه حل ریشه ای برای این وضعیت چیست؟

راه حل اساسی جدایی دین از دولت است که در این حکومت هم امکان پذیر نیست. مبنای قرار گرفتن افراد در نهاد دولت باید تعلق آنها به ملت و هویت ملی باشد و نه دیانت آنها. ما در گذشته هم چنین حکومت هایی را داشتیم و بی سابقه نبوده است.

در کشور هند که مسلمانان اقلیت آن را تشکیل می دهند، ما در گذشته رئیس جمهور مسلمان داشتیم. برای آن که هویت ملی در اولویت هست برای خدمت به مردم.

برای ما هم راهی نیست جز این که هویت ملی در حکمرانی اصل قرار گیرد و البته هویت ملی نسبت به هویت دینی  در تمام عرصه ها در اولویت باشد.

 

 


نظرات بسته است.

مطالب دیگر