یکشنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۶

بخش:
حقوق بشر - خبر






حوادث سال ۸۸ در ایران با نام عناصری از مقامات جمهوری اسلامی عجین شده که بیشترین نقش را در سرکوب و کشتار معترضان ایفا کردند، هر چند تعدادی از این افراد ظاهرا محاکمه شدند، اما پرونده ی عوامل اصلی جنایت وحشتناک کهریزک هنوز در پرده ای از ابهام قرار دارد. نفر اول پرونده کهریزک یعنی “سعید مرتضوی” آزادانه و با داشتن محافظ شخصی زندگی می کند و در جلسات دادگاه نیز شرکت نمی کند، نام “علی اکبر حیدری فرد” نیز به عنوان متهم دوم کهریزک مطرح شد، هر چند او و مرتضوی فقط دارای یک پرونده نیز نبوده اند. به گزارش “ایسنا”، حیدری فرد در گفتگویی با روزنامه “شرق” به سابقه خود و نقشی که در کهریزک داشته اشاره داشته اما خود را هرگز مقصر نمی داند. وی در رابطه با دوران تحصیل خود می گوید: “مسوولیت بسیج دبیرستان با من بود. آن سال‌ ها با چند همکلاسی گروهی به نام (ناصحون) برای امر به ‌معروف در مرودشت تشکیل دادیم، گروه خودخوانده و خودسر ناصحون تصمیم گرفت با شناسایی مزاحمان نوامیس، اول به صورت امر به ‌معروف و در صورت لزوم، برخورد فیزیکی انجام دهد اما برخورد فیزیکی در اولویت بود، در چند مورد با افراد متجاهر به صورت گروهی از سوی ناصحون برخورد فیزیکی شدیدی شد. از ما شکایت هم کردند، اما به جایی نرسید.” قاضی جنایت کهریزک در ادامه اضافه کرد: “در حوزه علمیه حقانی قم، ثبت‌ نام کردم و به دلایلی انصراف دادم پس از شش ماه در دو نهاد بورسیه شدم، اول دانشکده وزارت اطلاعات (امام باقر) در رشته ضد جاسوسی و دوم هم دانشکده علوم قضایی. از تحصیل در دانشکده وزارت اطلاعات منصرف شدم، چون هم‌ زمان شد با دستگیری سعید امامی و مصطفی کاظمی به اتهام پرونده قتل‌ های زنجیره‌ ای که از هم‌ محلی‌ ها و هم ‌استانی ‌های ما بود،  سعید امامی سفارش  قبولی مرا به صورت تلفنی در دانشکده وزارت اطلاعات کرده بود.” حیدری فرد در مورد نقش خود در ماجرای کهریزک، می گوید: “۱۸ تیر ۸۸ حدود ٣٠‌ هزار نفر از نیروهای امنیتی محوطه‌ های قرمز و محیط‌ های احتمالی را پوشش دادند اما بعد از ظهر آن روز گروهی که حدود چهار یا پنج ‌هزار نفر مجهز به کوله‌ پشتی، سنگ، چفیه، وسایل آتش‌ زا برای مقابله با گاز اشک‌ آور، دهان ‌بند، وسایل فیلم ‌برداری و بعضا چوب یا سلاح سرد بودند، ظاهر شدند. آن ها در خیابان ‌های منتهی به دانشگاه تهران با نیروهای امنیتی درگیر شدند. شرایط پیرامونی دانشگاه تهران به شکلی بود که در آن ساعت ‌ها هیچ ‌گونه حرکت عادی از قبیل خانه عمه یا خاله را توجیه نمی‌ کرد و هرگونه حضور به معنای حمایت و حضور در اغتشاش بود که در نهایت درگیری ایجاد شد و ١٢ مامور ناجا مجروح و ٧٠٠ نفر دستگیر شدند.” وی در مورد سرنوشت بازداشت شدگان افزود: “بنده تا ساعت ١٢ شب حدود ٤٠٠ نفر را پس از پالایش اولیه آزاد کردم و در ١٩ تیر از ٢٧٠ نفر باقی‌ مانده بنا به تشخیص شخصی خودم به آن دلیل که در اوین فضای مناسب برای نگهداری آن ها موجود نبود، پس از رایزنی با مسوولان کهریزک و تهیه فضای مناسب، ١٤٠ نفر به بازداشتگاه کهریزک و ١٤٠ نفر را به اوین اعزام کردم که متاسفانه پس از پنج روز، سه نفر از آن ها به علت شرایط نگهداری و بدرفتاری‌ های انجام‌ شده، فوت کردند.” حیدری فرد با اشاره به این که قصد توبه کردن از جنایت کهریزک  را ندارد، گفت: “من به وظیفه خودم در دفاع از نظام و حریم ولایت، عمل کرده ‌ام. البته ضمن ابراز همدردی دوباره با خانواده‌ داغ‌ دیدگان بازداشتگاه کهریزک و اظهار تاسف از اقدام انجام‌ شده و عذرخواهی از محضر مقام معظم رهبری و طلب بخشش از ایشان، به‌ دلیل آن که معتقدم به وظیفه ‌ام عمل کرده‌ام و خطایی از من سر نزده است، نه‌ تنها خودم اعلام توبه نمی ‌کنم بلکه توبه احتمالی آقای مرتضوی را هم فاقد آثار حقوقی و شرعی می‌ دانم.”


نظرات بسته است.

مطالب دیگر