حافظ آزادی

شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۶

بخش:
یادداشت‌ها






شورای آتلانتیک، اندیشکده ای غیر انتفاعی مستقر در واشنگتن دی سی آمریکا در تاریخ ۱۳ جولای ۲۰۱۷ جلسه ای با مدیریت باربارا اسلاوین را در مورد ایران برگزار نمود. در پی برگزاری این جلسه، شبکه خبر جمهوری اسلامی بارها در گزارشهای خود به این جلسه استناد کرده و مردم ایران را به زبان کارشناسان آن برنامه، دشمن آمریکا و بدبین به آمریکاییان معرفی کرد و دیدگاههای مردم در زمان انقلاب ۵۷ را بعنوان دیدگاه فعلی ایرانیان،از زبان کارشناسان برنامه عنوان کرد.
در جلسه دیگری به تاریخ ۲٨ جولای نیز و بار دیگر با مدیریت باربارا اسلاوین، آماری براساس نظرسنجی ای که اعلام شد در ایران انجام شده،توسط کارشناس ایرانی خوانده می شود که برای کسانی که در ایران زندگی می کنند، بسیار دور از واقعیت بنظر می رسد. برطبق این نظرسنجی ها اکثریت بالای مردم ایران، موافق ادامه حمایت نظامی حکومت از بشار اسد و حزب الله و دخالتهای منطقه ای هستند،حامی اقتصاد مقاومتی هستند،آمریکا را ناقض برجام می دانند و برای تلافی نقض برچام توسط آمریکا،خواهان شروع مجدد برنامه هسته ای هستند،حتی در صورت تحریم خواهان گسترش برنامه موشکی نظام می باشند،انتخابات در ایران را عادلانه و منصفانه می دانند، مشارکت خود در انتخابات را تایید نظام می دانند و آزادی خود را در ایران مناسب ارزیابی می کنند.
مردم ایران بارها این کلیشه های شعارگونه را که با لعاب نظرسنجی مردمی به مخاطب القا می شود،از تریبونهای رسمی نیز شنیده اند، ولی حرکت مردم معمولا در جهت خلاف جهت این شعارها بوده است.
هرچند فضای سنگین امنیتی و تهدید و ارعاب مانع ار بیان شفاف مخالفت مردم با این سیاستها شده است،اما مردم با حضورهای کم هزینه، جکها و طنزها و صحبتهای درگوشی بارها و بارها خلاف موارد بالا را نشان داده اند.
آیا استقبال خیره کننده از آمریکاییان توسط مردم ایران، بویژه در زمان حضور ورزشکاران آمریکایی و نگاه نسبتا مثبت به مسئولان آمریکا داشتن و از سوی دیگر در محاوره ها نگاه منفی به مسئولان روسیه، چین و حتی انگلستان داشتن را می توان نشانه دشمنی افکار عمومی ایران با آمریکا دانست.
بسیاری از مواردی که بعنوان نظر اکثریت ایرانیان بیان شده،در هر دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران،توسط همان کاندیدایی بعنوان برنامه انتخاباتی اعلام می شود،که مردم از ترس او مجبور می شوند، در انتخابات شرکت کنند،که آن کاندیدا رای نیاورد. اگر چنانچه براستی نظر مردم و حکومت تا این حد به یکدیگر نزدیک است، چرا عالی ترین مقامات جمهوری اسلامی تا این حد از افزایش شکاف روزافزون دولت و ملت در ایران بیمناکند و هشدار می دهند.
اگر آزادی موجود در ایران را مردم مناسب می دانند،چرا حکومت هرسال بیش از سال قبل، زندانی عقیدتی دارد و گشتهای ارشاد را روانه خیابانها می کند و دچار دعوای حقوقی در نامیدن فضای داخل ماشینها بعنوان فضای خصوصی یا غیر خصوصی شده است.
اگر مردم ایران با حکومت هم نظرند و حکومت از گردش آزاد اطلاعات ترسی ندارد، چرا فیس بوک و توییتر فیلتر می شود و دیگر شبکه های مجازی نیز مدام تهدید به فیلتر شدن می شوند.
اگر مردم دل خوشی از تحریم و برنامه هسته ای داشتند،چرا برای توافقی که مستلزم تعطیلی و کاستن برنامه هسته ای بود،مردم ایران پایکوبی کردند. اگر مردم راضی به دخالتهای نظامی و غیر نظامی منطقه ای بودند، چرا در کوچه و خیابان و تاکسی، عامل وضعیت بد اقتصادی فعلی خود را فساد مسئولان و بریز و بپاش بی دلیل در کشورهای منطقه می دانند و حاضر نیستند،حتی در قالب عناوین مذهبی مدافع حرم هم به این کشورها اعزام شوند، تا جایی که حکومت مجبور می شود از مردم محتاج و تبعه های افغانستان و پاکستان برای رسیدن به این هدف استفاده نماید.
از این دست مثالها بسیار می توان شمرد که نشان دهنده نادرست بودن شناخت کارشناسان شورای آتلانتیک از افکار عمومی اکثریت مرم ایران و وارونه جلوه دادن نظرات اکثریت مرم ایران است.

نظرات بسته است.