«احمد قوام گفته بود کشور بدون حزب مانند خانه بدون سقف است. درست گفته بود. تحزب مهمترین مکانیزم برای مسئولیت‌‌پذیر کردن سیاستمداران نسبت به تبعات بلندمدت تصمیماتشان است. سیاست در ایران آینده باید سیاست احزاب باشد اما ایجاد احزاب متعدد، کوچک و فصلی راه‌گشا نخواهند بود.»

 

فرنام شکیبافر، فعال و تحلیلگر سیاسی در ایران، با طرح این مسئله، این پرسش را نیز طرح کرد که «پس چه باید کرد که در ایران فقط چند حزب بزرگ (نهایتا چهار یا پنج حزب) داشته باشیم؟».

 

به اعتقاد او، بهترین راه حل، «حزب محور (نه شخص محور) بودن انتخابات پارلمانی و تعیین کف رأی ۱۰ درصد از کل آراء برای کسب مجوز جهت ورود به پارلمان برای احزاب است.»

 

شکیبافر افزود که «در این چارچوب سیاستمداران مجبور می‌شوند به جای تشکیل ده‌ها حزب کوچک و خانوادگی، با پیوستن به یکدیگر احزاب بزرگی ایجاد کنند، سپس نیز لاجرم در حزبشان کنار هم باقی بمانند و به محض هر تصادمی به جای رقم زدن انشعابات متعدد، مکانیزم‌هایی درون حزبی برای حل اختلافات بیابند.»

 

 


نظرات بسته است.

مطالب دیگر