اسماعیل بخشی، از کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه در نامه‌ای به محمود علوی، وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی، شکنجه‌های انجام‌شده بر روی خود در دوران بازداشت را تشریح کرد.

 

او در صفحه اینستاگرام خود، از اینکه زمین زیر پایش می‌لرزیده و اکنون احساس تحقیر می‌کند، از پناه بردنش به داروهای اعصاب و روان و از درد در کلیه‌ها، بیضه‌ها و بقیه نقاط بدنش سخن گفته و از وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی دعوت کرده تا با او مناظره‌ای تلویزیونی برگزار کند.

 

اسماعیل بخشی یکی از صدها کارگر و کارمند شرکت نیشکر هفت‌تپه است که قربانی فساد در سیستم به اصطلاح خصوصی‌سازی جمهوری اسلامی شده‌اند.

 

کارگران نیشکر هفت‌تپه مدتهاست به ظلم صورت گرفته در حق خود توسط مدیریت این سرکت، پرداخت نشدن حق و حقوقشان و بلاتکلیفی مدیریتی اعتراض می‌کنند.

 

این اعتراضات در ماه‌های اخیر به خیابان‌های شهر شوش کشیده شد و اسماعیل بخشی یکی از رهبران اصلی آنها بود.

 

در تمام تصاویر منتشر شده از سخنرانی‌های بخشی، مشخص است که این کارگر تنها بر پیگیری مطالبات صنفی کارگران از راه‌های مسالمت‌آمیز و غیرخشونت‌آمیز تاکید دارد.

 

با وجود این، او پس از مدتی بازداشت و هرچند پس از چند هفته آزاد شد، اما اکنون در این نامه که متن کامل آن را مشاهده می‌کنید، از شکنجه‌های صورت گرفته بر خود توسط مأموران وزارت اطلاعات سخن گفته است.

 

گفتنیست که در دوران بازداشت اسماعیل بخشی، وقتی اخباری درباره شکنجه او منتشر شد، برخی اصلاح‌طلبان و روزنامه‌نگاران حتی چپگرا اما همکار دستگاه‌های امنیتی جمهوری اسلامی، این مسئله را تکذیب کردند.

 

 

♦️دعوت از حجت‌الاسلام علوی، وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی به مناظره در یک برنامه زنده تلویزیونی

 

جناب آقای علوی در ۲۵ روزی که ناعادلانه در بازداشت وزارت اطلاعات بودم مصائب و رنج‌هایی بر من تحمیل شد که هنوز از شر آنها خلاص نشدم و برای رهایی از آنها به داروهای اعصاب و روان پناه آورده‌ام، اما در این مدت دو پرسش اساسی مثل خوره مغز مرا درگیر خود کرده است که پاسخ دهنده اصلی آنها فقط شخص شما می‌باشید و این حق بنده و ملت شریف ایران است که پاسخ این پرسش‌ها را بدانیم.

 

اول اینکه در روزهای اول بدون دلیل یا هیچ حرفی تا سر حد مرگ مرا شکنجه و زیر مشت و لگد گرفتند که تا ۷۲ ساعت در سلولم از جایم نمی‌توانستم تکان بخورم و آنقدر زده بودند که حتی از تاب درد خوابیدن هم برایم زجرآور بود و امروز پس از گذشت تقریبا دو ماه از آن روز سخت در دنده‌های شکسته‌ام، کلیه‌ها، گوش چپم و بیضه‌هایم احساس درد می‌کنم. جالب اینکه شکنجه‌گران خود را سرباز گمنام امام زمان می‌نامیدند اما به بنده و خانم قلیان انواع اقسام فحش‌های رکیک جنسی می‌دادپد و ایشان را هم کتک می‌زدند.

 

اما از شکنجه جسمی بدتر، شکنجه‌های روانی بود. نمی‌دانم چه بر سرم آوردند که مثل موش آب کشیده شده بودم و هنوز دست‌هایم می‌لرزد، منی که زمین زیر پایم می‌لرزید تحقیر شدم و به شخصیت دیگری بدل شده بودم و هنوز با وجود قرص‌های اعصاب و روان گاهی دچار حمله‌های شدید عصبی روحی و روانی می‌شوم.

 

اکنون از جنابعالی بعنوان وزیر اطلاعات و کسی که خودش یک روحانی مذهبیست این پرسش را دارم: از نظر اخلاقی، حقوق بشری و بخصوص دین اسلام حکم شکنجه یک بازداشتی چیست؟ آیا رواست؟ اگر رواست به چه میزان؟

 

مسئله دوم که برای من و خانواده‌ام بسیار بسیار مهمتر از شکنجه‌های جسمی و روحیست بحث «شنود» مکالمات تلفنی بنده و خانواده‌ام توسط دستگاه اطلاعاتی شماست. بازجویم می‌گفت ما از همه چیز تو خبر داریم، حتی می‌دانیم همسرت چند بار بخاطر مبارزاتت با تو دعوا کرده است. گفتم از کجا می‌دانید، گفت مدت‌ها تماس‌های تو «شنود» می‌شد که باعث عصبانیت شدید من حین بازجویی شد.

 

حال پرسش بنده و خانواده‌ام از شما بعنوان وزیر اطلاعات و یک شخصیت روحانی و مذهبی این است که آیا «شنود» خصوصی‌ترین مکالمات انسان‌ها از نظر اخلاقی، حقوق بشری و دین اسلام رواست؟ به چه حقی مکالمات تلفنی خصوصی بنده و همسر عزیزم را دستگاه اطلاعاتی شما باید «شنود» کند؟

 

لذا جناب آقای علوی اینجانب اسماعیل بخشی برای شنیدن پاسخ‌هایتان شما را به یک مناظره در یک برنامه زنده تلویزیونی دعوت می‌کنم.

اسماعیل بخشی
۱۴ دی ۹۷

 

View this post on Instagram

. ♦️دعوت از حجت الاسلام علوی وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی به مناظره در یک برنامه زنده تلویزیونی جناب آقای علوی در ۲۵ روزی که ناعادلانه در بازداشت وزارت اطلاعات بودم مصائب و رنج هایی بر من تحمیل شد که هنوز از شرّ آنها خلاص نشدم و برای رهایی از آن ها به داروهای اعصاب و روان پناه آورده ام، اما در این مدت دو پرسش اساسی مثل خُره مغز مرا درگیر خود کرده است که پاسخ دهنده ی اصلی آنها فقط شخص شما میباشید و این حق بنده و ملت شریف ایران است که پاسخ این پرسش ها را بدانیم. اول اینکه در روزهای اول بدون دلیل یا هیچ حرفی تا سر حد مرگ مرا شکنجه و زیر مشت و لگد گرفتند که تا ۷۲ ساعت در سلولم از جایم نمی‌توانستم تکان بخورم و آنقدر زده بودند که حتی از تاب درد خوابیدن هم برایم زجز آور بود و امروز پس از گذشت تقریبا دوماه از آن روز سخت در دنده های شکسته ام، کلیه ها، گوش چپم و بیضه هایم احساس درد میکنم جالب اینکه شکنجه گران خود را سرباز گمنام امام زمان می‌نامیدند اما به بنده و خانم قلیان انواع اقسام فحش های رکیک جنسی میدادند و ایشان راهم کتک می‌زدند اما از شکنجه ی جسمی بدتر، شکنجه های روانی بود، نمی‌دانم چه بر سرم آوردند که مثل موش آب کشیده شده بودم و هنوز دستهایم میلرزد، منی که زمین زیر پایم میلرزید تحقیر شدم و به شخصیت دیگری بدل شده بودم و هنوز با وجود قرص های اعصاب و روان گاهی دچار حمله های شدید عصبی روحی و روانی می شوم، اکنون از جنابعالی بعنوان وزیر اطلاعات و کسی که خودش یک روحانی مذهبی ست این پرسش را دارم : از نظر اخلاقی، حقوق بشری و بخصوص دین اسلام حکم شکنجه ی یک بازداشتی چیست؟ آیا رواست؟ اگر رواست به چه میزان؟ مسئله دوم که برای من و خانواده ام بسیار بسیار مهمتر از شکنجه های جسمی و روحی ست بحث «شنودِ» مکالمات تلفنی بنده و خانواده ام توسط دستگاه اطلاعاتی شماست، بازجویم میگفت ما از همه چیز تو خبر داریم حتی می‌دانیم همسرت چند بار بخاطر مبارزاتت با تو دعوا کرده است گفتم از کجا میدانید گفت مدت ها تماس های تو «شنود» می شد که باعث عصبانیت شدید من حین بازجویی شد حال پرسش بنده و خانواده ام از شما بعنوان وزیر اطلاعات و یک شخصیت روحانی و مذهبی این است که : آیا «شنود» خصوصی ترین مکالمات انسانها از نظر اخلاقی، حقوق بشری و دین اسلام رواست؟ به چه حقی مکالمات تلفنی خصوصی بنده و همسر عزیزم را دستگاه اطلاعاتی شما باید «شنود» کند؟؟؟ لذا جناب آقای علوی اینجانب اسماعیل بخشی برای شنیدن پاسخ هایتان شما را به یک مناظره در یک برنامه زنده تلویزیونی دعوت میکنم اسماعیل بخشی ۱۴ دی ۹۷

A post shared by کاچوپان (@smaeil.bakhshi) on


نظرات بسته است.