امسال هم مانند چند سال گذشته، در روز ۱۴ آبان، مراسمی حکومتی با عنوان «روز ملی مازندران» در بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران برگزار شد.

 

دستگاه های تبلیغاتی جمهوری اسلامی در سال های اخیر اینگونه تبلیغ کرده اند که در این روز، فردی به نام «حسن ابن زید» مشهور به «داعی کبیر» که از شیعیان علوی بوده، از ری به مازندران می آید و در اطراف منطقه ای که امروز نوشهر نام  دارد، گروهی از مردم با او بیعت می کنند و بدین شکل، «نخستین حکومت شیعه در ایران» در مازندران برپا شد.

 

شاهین نژاد، پژوهشگر تاریخ ایران، حسن ابن زید را از سادات فاطمی می داند که پیش از آن، بخشی از آنها خلافت فاطمی را در مصر برپا کرده بودند.

 

سادات فاطمی خود مدعی خلافت بودند و از اینرو از هراس خلافت عباسی و به دلیل صعب العبور بودن راه های مازندران محصور در کوه های بلند و جنگل های انبوه، به این منطقه پناه برده بودند.

 

یکی از نخستین این افراد، حسن ابن زید بود که به گفته شاهین نژاد، از حس شدید مخالفت با خلیفه در مردم منطقه، بهره برد و در سال ۲۵۰ هجری توانست پشتیبانی بخشی از مردم تبرستان را جلب کند.

 

شاهین نژاد می گوید: «اینان چندین سال با طاهریان که کارگزاران خلیفه در شمال و شمال شرق ایران بودند در زد و خورد بودند و شکستها و پیروزی هایی نصیبشان شد. علویان یکبار هم شکست سختی از یعقوب لیث خوردند و ساری و آمل را از دست دادند. یعقوب لیث در پی دستگیری علویان بود که سیل بزرگی موجب از میان رفتن برخی سربازانش و توقف او شد. واپسین زمامدار از این خانواده در سال ٣١١ توسط مرداویج کشته شد و از آن پس زیاریان و سپس دیلمیان (آل بویه) که خود ایرانی و از بومیان منطقه بودند، مورد پشتیبانی مردم قرار گرفتند و دیگر علویان حضوری در مازندران نداشتند.»

 

سرزمین تاریخی مازندران که در آن هنگام بیشتر تبرستان نامیده می شد، همراه با گیلان، مناطقی از ایران بودند که دیرتر از دیگر نقاط ایرانشهر به کنترل اسلام و مسلمانان درآمدند.

 

ایستادگی جانانه تبرستانی ها در برابر سپاه خلیفه آنگونه بود که شهر ساری حدود یک قرن پس از جنگ نهاوند به تصرف خلافت اسلامی درآمد.

 

«باوندیان» دودمانی بودند که بر بخشهای جلگه ای و کوهستانی مازندران فرمان می راندند و راه ورود به مازندران را بر سپاه اسلام بسته بودند.

 

شاهین نژاد، سخنگوی جنبش رنسانس ایرانی می گوید که همزمان با اشغال ساری، «اسپهبد خورشید»، فرمانروای مازندران خودکشی کرد. اما حدود ۳۰ سال پس از آن، دو سردار دیگر تبرستانی یعنی «اسپهبد شروین» و «ونداد هرمز» سپاه خلیفه را شکست دادند و تبرستان را از چنگ آنان درآوردند و مسلمانان مازندران را کشتند. تا چند دهه دیگر، تبرستان و مردمش همچنان در برابر ورود سپاه اسلام به سرزمینشان مقاومت کردند.

 

شاهین نژاد می گوید: «اگر قرار است روز ملی مازندران در گاهشمار ایران ثبت شود باید از این بزرگان که از زادگاه و هویت ایرانی – زرتشتی خود پدافند کردند، یاد شود. یا دستکم از مرداویج زیاری و یا برادران آل بویه بهره گرفته شود که پس از علویان نه تنها مازندران که تقریبا همه ایران را از چنگ خلافت رها نمودند.»

 

«شوربختانه اینگونه تصمیمات را اکنون کسانی می گیرند که اندکی حس ملی در وجودشان نیست.»

 

شاید این سخنان آیت الله نورالله طبرسی، نماینده ولی فقیه در مازندران، بهترین گواه اظهارات شاهین نژاد باشد: «نشر و گسترش شیعه در ایران از مازندران آغاز شد و این یک افتخار بزرگ برای مردم مازندران است.»


نظرات بسته است.

مطالب دیگر