فرهاد طباطبایی: موجودی به نام خلخالی در مقام حاکم شرع، به خاطر دستور قتل مقامهای حکومت پادشاهی، صرفنظر از گره خوردن نامش به جنایت و خونخواری، یک شهرت و اعتبار (البته منفی) هم کسب نمود و این دوپای نیمه دیوانه که چهره اش در هولناکی یادآور سربازان مغول و کردارش در سفاکی ترکیبی از آنها و تازیان بود، حیرت جهانیان را برانگیخته بود که مگر در قرن بیستم هم هنوز از این “آدم نمایان” می توان پیدا کرد.

 

خلخالی اما به خاطر شهرتی که در کشتن آدمهایی در کلاس هویدا و پاکروان به هم زده بود، حق دراکولای دیگری به نام “محمدی گیلانی” را خورد​ و باعث شد که آن هیولا کمتر در یادها بماند در حالی که به حق در “دوران طلایی امام” نقش گیلانی یا “صانعی” از خلخالی برجسته تر بود.

 

جماعت ماله کش اسلامی درباره شلاق زدن آدمها در اسلام می گویند که امام علی زیر بازوی خود قرآن می گذاشت و شلاق را به نرمی می زد که پردازش به این ادعا مورد نظر این نوشته نیست اما محمدی گیلانی برای بطلان این افسانه در سال ۶۰ فرمود: «تعزیر باید پوست را بدرد، از گوشت عبور کند و استخوان را درهم بشکند.»

 

بی گمان در کتابهای درسی روانشناسی برای توضیح “سادیسم” می توان به این جمله استناد کرد و صدها برگ نوشته را در همین گفته, خلاصه نمود.

 

در جایی دیگر گفته بود: «محارب بعد از دستگیر شدن، توبه‌اش پذیرفته نمی‌شود و کیفرش همان است که قرآن گفته؛ کشتن به شدیدترین وجه، حلق‌آویز کردن به فضاحت‌بارترین حالت ممکن.»

 

حالا منظورش از محارب کیست؟ نوجوان بدبختی که یک روزنامه کمونیستی یا مجاهد در دستش بوده است. برای این جماعت فرقی نمی کرد که قربانی در یک سازمان چریکی ماشین نویس بوده یا هفت تیرکش، حکم همه یکی بود: اعدام!

 

تصویر دیگر هم گیلانی در بستر مرگ است که امید اصلاح طلبان، یعنی “سید حسن” به عیادتش رفته است. سید حسن خمینی برای من یادآور واژگان “مفتخوارگی، تن پروری، شکمبارگی و بی هنری” است، چیزی شبیه “علیمردان” فرزند “عباسقلی خان”.

 

— این نوشته، نخست در صفحه فیسبوک نویسنده منتشر شده بود:

 

موجودی به نام خلخالی در مقام حاکم شرع، به خاطر دستور قتل مقامهای حکومت پادشاهی, صرفنظر از گره خوردن نامش به جنایت و…

Posted by Farhad Tabatabaei on Wednesday, August 8, 2018


نظرات بسته است.