طوس طهماسبی: پس از بهار ۷۹ که با ترور حجاریان، ماجرای کنفرانس برلین، توقیف سراسری مطبوعات و فلج کردن مجلس اصلاح‌طلب از طریق حکم حکومتی و… دولت اصلاح‌طلب به بن‌بست رسید، عبدی بحث خروج از حاکمیت توسط اصلاح‌طلبان را مطرح کرد با این استدلال که ماندن در قدرت با وضع فعلی تنها به بی اعتباری اصلاح طلبان منجر خواهد شد.

 

چرا اصلاح اصلاح‌طلبی ممکن نیست؟ (۱)

 

عبدی تاوان ایده جسورانه‌اش را پرداخت؛ بازداشت شد و هشت ماه در انفرادی زیر بازجویی و فشار روانی قرار داشت. در آن زمان گفته بود که دیگر هیچ حس دلبستگی به حکومت و اصلاح آن ندارم ولی همین شخص در سال ۹۲ اعلام کرد که دولت جدید نباید هیچ توجهی به بحث ها و اعتراضات مطرح شده در فضای مجازی داشته باشد! و بالاخره در دی ۹۶ هنگام وقوع اعتراضات سراسری در بیش از هشتاد شهر ایران، عباس عبدی خواستار آن شد که هر کس با هر روشی که می تواند باید این جریان را جمع کند.

 

آیا عبدی و امثال او تا به حال توانسته‌اند به پرسش‌های سال‌های ۷۹ تا ۸۱ مربوط به بن‌بست یا مرگ اصلاحات که منجر به بحث های بی فرجامی از قبیل خروج‌ از حاکمیت، عبور از خاتمی و لوایح دوقلو شد، پاسخ موثری بدهند؟ آیا از سال ۸۱ تا دی ۹۶ خط سیر و امتداد معنادار یا قابل دفاعی را می توان سراغ گرفت؟

 

چرا اصلاح اصلاح‌طلبی ممکن نیست؟ (۲): سرنوشت عباس عبدی پس از بهار ۷۹ که با ترور حجاریان، ماجرای کنفرانس برلین، توقیف…

Posted by Toos Tahmasebi on Friday, June 15, 2018


نظرات بسته است.

مطالب دیگر