طوس طهماسبی: در سال ۸۸ عشیره تبهکار اصلاح‌طلب مردم را تهییج کرده و به خیابان کشید تا از آنان به عنوان اهرم فشاری کنترل شده جهت واداشتن رقیب به پذیرش دوباره خود در سطح بالای حاکمیت استفاده کند. آنها مسئله تقلب را مطرح کردند اما حاضر نشدند دلایل محکم و مستندات خود را ارائه کنند و به بیان سخنان بی‌ارزشی از قبیل چطور ممکن است مردم لرستان داماد خود را رها کنند و… اکتفا کردند، چرا؟ چون نمی‌خواستند تمام پل‌ها را پشت سر خود خراب کرده و نهاد انتخابات در جمهوری اسلامی را به کلی بی‌اعتبار سازند.

 

اما رقیب عقب نشینی نکرد. استفاده محدود و نیمه‌کاره از بدنه اجتماعی برای تسلیم رقیب کافی نبود. عوامل خیابانی اجیر‌شده اصلاح‌طلبان که توسط مهدی هاشمی سازمان‌دهی شده و در دو هفته قبل از انتخابات با موفقیت خیابان‌های تهران را تسخیر کرده بودند، عصر روز ۲۵ خرداد و سه راهپیمایی بزرگ بعدی سر و کله‌شان پیدا می گ‌شد و در دو سوی جمعیت مردم را به رفتن به خانه‌ها قبل از تاریک شدن هوا توصیه و زمان راهپیمایی بعدی را اعلام می‌کردند.

 

زمانی که مسئله حصر پیش آمد و طرح اعمال فشار محدود با شکست روبرو شد، روند عهدشکنی با بدنه اجتماعی و زدن زیر قول‌ و قرارها آغاز شد. گام اول پیام مشکوک و واپسگرای موسوی قبل از رفتن به حصر بود که پس از آن دیگر سخنی از او شنیده نشد. سپس جریان رای دادن خاتمی در دماوند پیش آمد و بالاخره حجاریان زمزمه‌های نفی تقلب ۸۸ از سوی اصلاح‌طلبان را که از چندی پیش آغاز شده بود، رسمیت بخشید و با ابداع واژه تدلیس سیستماتیک مسئله ۸۸ را به توزیع پول و گونی‌های سیب‌زمینی از سوی احمدی‌نژاد تقلیل داد.

 

در سال ۹۲ تمام لایه‌ها و شخصیت‌های اصلاح‌طلبان منهای موسوی و کروبی در انتخابات شرکت و مشروعیت ۸۸ را به بهای بازگشت دوباره به سیستم فروختند. موسوی و کروبی هم در این میانه منفعل و بلاتکلیف مانده بودند و از آنجا که نمی‌خواستند به طور کامل از چهارچوب سیستم خارج شوند، برای جلوگیری از بلاموضوع شدن و انزوای کامل در انتخابات مجلس سال ۹۴ رای دادند و به تمایز ظاهری خود با دیگر اصلاح‌طلبان پایان بخشیدند.

 

آنان بدین ترتیب مسئله حصر را به موضوعی از جنس غرور و عزت نفس شخصی تبدیل نمودند. در این میان تنها سر بدنه اجتماعی معترض و مستقل بی‌کلاه ماند. آنها ماندند و خاطره مرگ عزیزان و زندان و ضرب و شتم و امیدهایی که پوچ و قلابی از آب در آمدند.

 

اگر می‌خواهید یکی از دلایل خشم امروزی فعالان معترض توییتری را دریابید به همین آغاز و انجام جنبش ۸۸ رجوع کنید.

 

دماوند: این نوشته نخست در صفحه فیسبوک و حساب توییتر طوس طهماسبی، پژوهشگر مسائل اجتماعی و سیاسی منتشر شده بود.

 

در سال ۸۸ عشیره تبهکار اصلاح‌طلب مردم را تهییج کرده و به خیابان کشید تا از آنان به عنوان اهرم فشاری کنترل شده جهت…

Posted by Toos Tahmasebi on Wednesday, June 13, 2018


نظرات بسته است.