ناصر کاخساز

سه شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۷

بخش:
ایران‌زمین - سیاسی - هویت ملی - یادداشت‌ها






منظور از ملی بودن این نیست که به “اجانب” و بیگانگان گیر داده شود. سنت حمله به بیگانگان و دادن تقصیر کوتاهی های خود به آنها سپری شده است. در دوران فرهنگ پسامتافیزیکی، ضدیت با خارجی و دولت های بیگانه دلیل عقب ماندگی است.

 

دست دوستی مصدق نشانه می گرفت. تظاهرات خیابانی در دوران مصدق علیه دموکراسی انگلیس نبود، نگاه آن بیشتر به مخالفت با نهضت ملی کردن نفت بود که در عین حال سدی در برابر چندصدایی و تعدد احزاب بود.

 

خواست دوستی با آمریکا به معنی خواست دوستی با انگلیس هم بود ولی با حفظ حقوق و منافع ملی. به هرحال تظاهرات نفت یک حرکت استثنایی بود. سنت مدرنیته ای مصدق مبتنی بر اصل حسن همجواری و طرفداری از چندصدایی در فرهنگ غربی بود.

 

پس ملی یعنی اینکه در داخل مرزهای واحد ملی، و بخاطر همزیستی انسانی در آن، و اینکه مشکلات خود را بر اساس دوستی با جهان حل کنیم.

 

نتیجه گیری ۱:

 

ملی فکر کردن یعنی به فرهنگ ملی و تاریخ ملی و بویژه تاریخ ملی معاصر تکیه کنیم و ایران را مدرن و چندصدا بخواهیم و از دادن تقصیرات خود به بیگانگان بپرهیزیم. پرچم تفاهم ملی را بر افرازیم. سیاست تفاهم ملی ستون سیاست تفاهم جهانی است.

 

نتیجه گیری ۲:

 

دوستی با کشور های غربی، فرهنگ دموکراتیک غربی و دوستی با کشورهای منطقه، بدون استثناء، به فرهنگ ملی ما تعلق دارد.

 

دماوند: این نوشته با عنوان «به ملیون جوانتر» در صفحه فیسبوک نویسنده منتشر شده است.

 

به ملّیونِ جوان تر!منظور از ملی بودن این نیست که به "اجانب" و بیگانگان گیر داده شود. سنت حمله به بیگانگان و دادن تقصیر…

Posted by Nasser Kakhsaz on Sunday, May 13, 2018

 


دیدگاه خود را بگویید

شما باید وارد سایت شوید تا بتوانید نظر بدهید.

مطالب دیگر