پنج شنبه ۲ فروردین ۱۳۹۷

بخش:
ایران‌زمین - خبر - دانش






داریوش شایگان، فیلسوف، مترجم و نویسنده، صبح پنجشنبه دوم فروردین ۱۳۹۷، در بیمارستان فیروزگر تهران درگذشت. او که دی‌ماه گذشته در منزل خود سکته مغزی کرده و به بیمارستان انتقال یافته بود، تا هنگام مرگ در سی‌سی‌یو تحت نظر پزشکان قرار داشت.

 

شایگان از مهمترین و بانفوذترین اندیشمندان و مؤلفان ایرانی در دهه آخر حکومت پهلوی بود. او تحصیلات دانشگاهی خود را در فرانسه گذرانده بود و از کارشناسان معتبر هندشناسی محسوب می‌شد. شایگان با فرهنگ و تمدن غرب آشنایی نزدیک داشت، در عین حال به “معنویت شرق” دلبسته بود و اعتقاد داشت که کشورهای خاورزمین باید در برابر دنیای مادی غرب بر سنت‌های ارزشمند و ریشه‌های ستبر فرهنگی خود تکیه کنند.

 

این نویسنده به دو زبان فارسی و فرانسه آثار خود را منتشر کرد. از مهمترین آثار او می‌توان به  آسیا در برابر غرب، تصوف و هندوئیسم، افسون زدگی جدید، در جستجوی فضاهای گم شده، پنج اقلیم حضور، جنون هوشیاری، فانوس جادویی زمان، زیر آسمان‌های جهان، بت‌های ذهنی و خاطره‌های ازلی، سرزمین سراب‌ها، انقلاب دینی چیست؟ اشاره کرد.

 

داریوش شایگان در جریان انقلاب اسلامی، از حامیان روح الله خمینی بود. او حتی در مصاحبه با نشریات غربی، از خمینی به عنوان «گاندی اسلام» نام برد. با وجود این، او در سال پایانی زندگی خود با اشاره به «چپ زدگی شدید» جامعه ایران پیش از انقلاب، گفت: «ایران در دهه‌های چهل و پنجاه داشت جهش می‌کرد. ما از آسیای جنوب شرقی آن موقع جلوتر بودیم، ولی بعد آن‌ها پیش افتادند و موفق‌تر شدند. علت عدم موفقیت ما به نظر من این است که ما شتاب تغییرات را تحمل نکردیم. حالا چرا؟ نمی‌دانم. همچنین ما روشنفکران آن دوره هم پرت بودیم و تحلیل درستی از جایگاه خود در جامعه و جامعۀ خود در جهان نداشتیم.»

 

شایگان گفت: «شرمنده ام که نسل ما گند زد».


نظرات بسته است.

مطالب دیگر