مرتضی اسماعیل پور

یکشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۶

بخش:
حقوق بشر - مطالب ویژه - گفت‌و‌گو






سهیل عربی به دلیل انتشار مطالبی انتقادی در فضای مجازی به «سب النبی» متهم و به اعدام محکوم شد. با فشار رسانه‌ها و تلاش وکلا این حکم به هفت سال حبس تعزیری کاهش یافت. سهیل عربی پس از گذراندن چند سال از دوران محکومیت خود با حکم «عفو» اجازه آزادی یافت اما دستگاه امنیتی و دادستانی تهران مانع از آزادی وی شدند. او که طی یک سال گذشته بدون تفهیم اتهام همچنان در زندان به سر می‌برد به دلیل ضرب و شتم  و انتقال آتنا دائمی و گلرخ ایرایی به زندان قرچک ورامین دست به اعتصاب غذا زد که به دلیل فشار بر این زندانی سیاسی، وی را از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل و مورد ضرب و شتم قرار داده اند.

سهیل عربی که چندی پیش برنده جایزه آزادی بیان گزارشگران بدون مرز شد حالا با انتشار فایل‌های صوتی از وضعیت وخیم جسمی خود سخن می گوید. فرنگیس مظلوم، مادر سهیل عربی در گفتگو با وبسات دماوند ضمن تایید اعتصاب غذای مجدد فرزندش درخصوص شکنجه سهیل عربی نیز سخنانی را مطرح کرده است.

 

در حال حاضر سهیل عربی در اعتصاب غذا است و اخباری پیرامون وضعیت وخیم جسمی وی منتشر شده است. سهیل عربی چه خواسته ای دارد که حاضر به تحمل وضعیت وخیم جسمی شده است؟

 

درجواب سوال شما عرض کنم سهیل طی سالهای اخیر بارها بخاطر حقوق دیگر زندانیان دست به اعتصاب غذا زده است و این مرتبه اعتصاب غذای خود را درحمایت ازگلرخ ایرائی وآتنا دائمی که با ضرب وشتم به زندان قرچک ورامین برده شده اند، کرده و سهیل در این اعتصاب غذا دو خواسته دارد که اولی بازگرداندن آتنا دائمی و گلرخ ایرائی به زندان اوین است و دوم معلوم شدن تکلیف خود که ازمهرماه بدون تفهیم جرائم درزندان به سر می‌برد که این رویه غیرقانونی است اما او را همچنان بدون تفهیم اتهام در زندان نگه داشته اند.

 

در حال حاضر شرایط جسمی پسرتان چطور است؟

 

درحال حاضر سهیل درشرایط بدی قراردارد فشارخون و قند بسیار پائینی دارد که با وجود این شرایط همچنان در اعتصاب غذا است. البته وضعیت سهیل طی سال‌هایی که در زندان بوده رفته رفته بدتر شده و سلامتی وی بارها در معرض خطر بوده است که این بار نیز شاهد هستیم که وضعیت سهیل به مراتب بدتر شده و من نگران وضعیت فرزندم هستم.

 

چه شد که سهیل عربی از زندان بزرگ تهران سر در آورد ؟ دلایل انتقال وی از زندان اوین چه بود؟

 

علت انتقال ایشان همان اعتصاب غذایی بود که دارای دو خواسته مشخص است که در این شرایط تحت فشارهایی که در زندان اوین نیز متحمل می‌شد وحاضر به شکستن اعتصاب غذا نبود. ایشان را درمرحله اول به اسم زندان رجائی شهر از زندان اوین بردند اما سهیل را به زندان تهران بزرگ منتقل کردند که این رویه، آغاز فشارهای جدیدی بر او بود که پس از اعتراض به این وضعیت، ۱۳ مامور به قصد شکنجه ریختند سر فرزندم و پس ازضرب و شتم سهیل او را در آن سرما و برف شدید با لباس کم در محوطه نگه داشته و می‌خواستند که رضایت بدهد که بخاطر ضرب و شتم هیچ شکاطتی از ماموران زحمتکش نیروی انتظامی ندارد. وقتی سهیل با این رویه روبرو شد در اوایل زیر بار این حرفها نرفت ولی وقتی تهدید شد که وادارش می‌کنند بصورت کاملا برهنه در حیاط زندان او را وادار به بشین پاشو می‌کنند اجبارا رضایت داد تا او را به داخل زندان انتقال دادند.

 

چگونه مطلع شدید که فرزندتان تحت شکنجه قرار گرفته است؟

 

ضرب و شتم سهیل را تائید می‌کنم چون بعد از ملاقاتی که داشتم هنوز آثار شکنجه و ضرب و شتم باقی بود، سهیل به سختی راه می‌رفت و مدام از درد به خود می‌پیچید هرچند می‌خواست جلوی چشمانم سالم به نظر بیاید ولی متوجه شدم و کل ماجرا را فهمیدم .

 

آیا شما امکان ملاقات هفتگی و منظم با پسرتان را پیدا کرده اید؟ پیشتر اخباری در مورد ممنوع الملاقات بودن سهیل عربی منتشر شده بود.

 

بعد ازحدود دوهفته با مراجعات مکرر به حاجی مرادی دادیار ناظر بر زندانیان بالاخره با ملاقاتم موافقت کردند. البته کلی شکایت داشتند که سهیل چرا اعتصاب خود را نمی‌شکند. با وجود آنکه توانستم یک ملاقات داشته باشم اما همچنان به سهیل اجازه استفاده از تلفن زندان را نمی‌دهند و دلیل این امر را وقتی پرسیدم، اعلام کردند که سهیل بیانیه می‌دهد و همچنین مصاحبه می‌کند به همین خاطر حق استفاده از تلفن را ندارد.

 

خانم مظلوم به چه دلیل سهیل عربی با وجود حکم عفو از زندان آزاد نشد؟ آیا نهاد امنیتی و یا دستگاه قضایی با آزادی سهیل مخالفت می کند؟

 

سهیل با وجود عفو رهبری که درفروردین ماه سال۹۶ قراربود در۲۷ شهریور آزاد شود ولی به دلایل نا معلوم و بدون تفهیم باز هم درزندان به سر می‌برد و با مراجعات مکرر که به مجلس، شورای عالی و نمایندگان داشتم تاکنون هیچکس پاسخگوی من نبوده است و همه متفقا به این امر واقف بودند که باید آزاد بشود ولی کو مرد عمل که به قولش عمل کند همه وعده‌های سرخرمن می‌دهند و جان و آزادی مردم برایشان کوچکترین ارزشی ندارد.

 

در بسیاری موارد خانواده زندانیان رفتار مناسبی از سوی دستگاه  قضایی، امنیتی و بخصوص سازمان زندان‌ها نداشته‌‌اند. نحوه برخورد مسئولان با شما چگونه بوده است و پیگیری‌های شما آیا نتیجه هم تاکنون داشت است؟

 

نحوه برخورد اصلا درمنزلت انسان‌ها نیست و انگار برای گرفتن ارثمان به ایشان مراجعه کردیم. ما انسانیم و حق قانونی داریم همین‌طور که درتمام جهان دیگر همنوعانمان دارند، ولی متاسفانه درمملکت ما کسی حقی برایمان قائل نیست و خیلی نامحترمانه با ما برخورد می‌کنند بخصوص رفتار با خانواده زندانیان سیاسی که جای خود دارد، انگار با جانیان بالفطره طرف هستند، بطورمثال در یک مراجعه به من با لحن بدی گفتند «خبر دارید پسرتان چکار کرده» و من درجواب گفتم خلاف نکرده عقیده اش را ابراز کرده، مگر باید انسان را بخاطر اینکه با افکار شما موافق نیست این همه سال در حبس نگه دارید؟ متاسفانه جواب واضحی به ما نمی‌دهند و انگار با تحقیر ما (البته به نظر خودشان) می‌توانند روحیه ما را تضعیف کنند که موفق نمی‌شوند و امثال من با سری برافراشته به فرزندمان افتخار می‌کنیم و اینگونه رفتارها باعث می‌شود که بیشتر و بیشتر مبارزه کنیم.


نظرات بسته است.

مطالب دیگر