دماوند

چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۶

بخش:
سیاسی - یادداشت‌ها






رکس تیلرسون، وصله ناجور دولت دونالد ترامپ در حوزه روابط خارجی بود. او نه جمهوری‌خواه کلاسیک بود، نه نئوکان و نه حتی در حلقه استیو بنن، استراتژیست ارشد و پیشین ترامپ قرار داشت. تیلرسون یک بیزنسمن موفق در حوزه انرژی بود که از یکی از غول‌های انرژی دنیا به سکانداری سیاست خارجی‌ غول اقتصادی، نظامی و دیپلماسی جهان رسید. او بیشتر برای ریاست بر وزارت امور خارجه دولت اوباما مناسب بود تا دولت ترامپ.

 

با رفتن تیلرسون از وزارت امور خارجه آمریکا و جایگزینی او با مایک پمپئو، رئیس سابق سی‌آی‌ای، سیاست خارجی آمریکا حالا از هر زمان دیگری بیشتر علیه جمهوری اسلامی متحد و منظم می‌شود. رئیس جمهور آمریکا هم تایید کرده که اختلاف نظر با تیلرسون بر سر توافق هسته‌ای با جمهوری اسلامی، دلیل اصلی برکناری او بود. تیلرسون خواستار حفظ آن توافق بود اما پمپئو، با خاستگاهی از حزب جمهوری‌خواه و دیدگاه‌هایی، علنی و به شدت مخالف جمهوری اسلامی، برای پایان دادن به این توافق لحظه‌شماری می‌کند.

 

مایک پمپئو یک جمهوری‌خواه کلاسیک است که بر خلاف جناح چپ حزب دموکرات، مشکل ایالات متحده با جمهوری اسلامی را تنها در بحث برنامه اتمی نمی‌بیند بلکه، چه آن موقعی که نماینده کنگره آمریکا بود و چه بعد که رئیس سی‌آی‌ای شد، بر تهدیدهای جمهوری اسلامی در حوزه‌های دیگر مانند حمایت از تروریسم بین‌الملل، نقض حقوق بشر، برنامه موشکی و آتش‌افروزی در منطقه نیز تاکید می‌کرد.

 

او پیشتر جمهوری اسلامی را حکومت «پلیسی اوباش» توصیف و آن را با داعش مقایسه کرده بود.

 

در بهمن ماه ۱۳۹۴، پمپئو و دو نماینده دیگر کنگره آمریکا، به دفتر حافظ منافع جمهوری اسلامی در آمریکا رفتند و درخواست کردند تا برای «مشاهده» انتخابات آن هنگام مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری، روادید ورود به ایران را دریافت کنند. آنها همزمان نامه‌ای هم به سیدعلی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی و محمدعلی جعفری، فرمانده کل سپاه نوشتند و درخواست خود را تکرار کردند؛ نشانه‌ای روشن از تحلیل مایک پمپئو از صحنه سیاسی ایران که در آن و از دید او، این فرمانده سپاه و رهبر جمهوری اسلامی هستند که در اداره کشور نقش دارند نه رئیس جمهور و دولت.

 

در صورت تداوم این نگاه در نزد پمپئو، می‌توان انتظار داشت که نقش و اهمیت گروه‌ها و اشخاصی که خواستار گفت‌وگو با به اصطلاح میانه‌روها در جمهوری اسلامی هستند، در سیاست خارجی آمریکا کمتر شود.

 

اما حتمالا عکسی که آن سه نماینده کنگره آمریکا در کنار تابلویی گرفتند که روی آن نوشته شده بود «دفتر حافظ منافع جمهوری اسلامی»، حالا و از این پس، بیشتر و بیشتر در شبکه‌های اجتماعی و سایت‌ها منتشر شود.

 

دولت دونالد ترامپ این روزها پیروزی چشمگیر خود در ناچار کردن کره شمالی به تن دادن به خواسته‌هایش (لااقل در شرایط کنونی) را به جشن نشسته است. با این اوصاف، مربع دونالد ترامپ، مایک پنس، مایک پمپئو و نیکی هیلی که دشمنان قسم‌خورده جمهوری اسلامی هستند،  حالا تنها یک حکومت بلندپرواز اتمی در جهان را که با اسرائیل دشمنی می‌کند، به منافع آمریکا در  منطقه ضربه می‌زند و برنامه موشکیش نگرانی آفریده، پیش چشم خود می‌بینند.


نظرات بسته است.