مانی تهرانی

یکشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۶

بخش:
مطالب ویژه - گفت‌و‌گو






آتنا دائمی، فعال حقوق کودک که مهر ماه سال ₁₃₉₃ به همراه سه تن از دوستانش بازداشت و با مجموعه ای از اتهامات امنیتی به تحمل هفت سال زندان محکوم شد. او فروردین ₁₃₉₆ در اعتراض به پرونده سازی دستگاه قضایی برای دو خواهرش دست به اعتصاب غذا زد و تا صدور حکم تبرئه خواهرانش به مدت ₅₄ روز در این شرایط به سر برد. گلرخ ایرایی، فعال حقوق مدنی که در آبان ماه ₁₃₉₅ به همراه همسرش دستگیر و به دلیل نوشتن داستانی -منتشر نشده- در دفترچه شخصی اش با اتهام توهین به مقدسات به تحمل شش سال حبس محکوم شد. آرش صادقی، دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی که از سال ₁₃₈₈ تا کنون بارها بازداشت شده و با کلکسیونی از اتهامات امنیتی و حکم ₁₉ سال حبس در زندان اوین به سر می برد. آرش سال گذشته در اعتراض به بازداشت همسرش و تا آزادی موقت او به مدت ₆₈ روز در اعتصاب غذا به سر برد. همچنین در حمله مأموران امنیتی به منزل خانواده صادقی، مادرش از شدت ترس سکته کرد و درگذشت. سهیل عربی، وبلاگ نویس که در سال ₁₃₉₂ بازداشت شد و به ادعای سپاه پاسداران او اسلام ستیز است و به اتهام توهین به پیامبر اسلام به اعدام مشروط متهم شد و هم اکنون در اوین زندانی است.

 

هفته گذشته مأموران امنیتی زندان اوین بدون حکم قانونی، با ضرب و شتم و به اجبار آتنا دائمی و گلرخ ایرایی را از بند زنان این زندان به زندان قرچک ورامین منتقل کردند، جایی که گفته شده از حداقل شرایط استاندارد برخوردار نیست و از همان روز این دو تن همزمان با آرش صادقی و سهیل عربی دست به اعتصاب غذا زده اند. این چهار زندانی سیاسی تا روز جمعه در اعتصاب غذای تر بوده اند و فقط آب می نوشیدند، اما از صبح شنبه ۲۱ بهمن اعتصاب غذای خشک را شروع کرده اند و دیگر به آب و غذا لب نمی زنند.

 

«مریم شفیع پور» فعال دانشجویی که در ایران با دو تن از این زندانیان همبند بوده، به سایت دماوند می گوید شرایط سلامتی هر چهار تن وخیم است و به مراقبتهای پزشکی فوری نیاز دارند.

 

مطالبه آرش، سهیل، آتنا و گلرخ چیست؟

 

آتنا دائمی و گلرخ ایرایی در اعتراض به انتقال محل حبس خود و سهیل عربی و آرش صادقی هم در حمایت از این دو تن اعتصاب غذا کرده اند. خواسته جمعی آنها بازگشت آتنا و گلرخ به بند زنان زندان اوین است.

 

وضعیت روحی و جسمی آنها چطور است؟

 

بچه ها یک هفنه در اعتصاب غذای تر بودند و از صبح روز شنبه اعتصاب غذای خشک را شروع کردند. این یک هفته هم به دستگاه قضایی مهلت داده بودند تا خطای غیر قانونی خود را تصحیح کند و اینها را به بند زنان زندان اوین بازگرداند. این نقل و انتقال کاملأ غیر قانونی و بدون وجود پرونده و حکم مشخص انجام شده است.

 

وکیل مدافع پیگیری نکرده که چرا این اتفاق رخ داده؟

 

متأسفانه مقامات مسئول به وکیل، به خانواده و به هیچکس پاسخگو نیستند. به صورت شفاهی گفته شده آتنا و گلرخ شاکی خصوصی دارند، در حالیکه رسمأ در پرونده هیچ شاکی خصوصی وجود ندارد. حتی دیگر زندانیان بند زنان به رئیس زندان و دادیار ناظر بر زندانیان امنیتی نامه نوشته اند و درخواست کرده اند که آتنا و گلرخ را به بند زنان بازگردانید.

 

اتهام طرح شده چیست یعنی می گویند شاکی خصوصی چه ادعایی دارد؟

 

در این زمینه به صورت حقوقی و شفاف اطلاعی نداده اند، اما بر اساس شنیده های موثق و تأیید شفاهی شاهدان عینی یکی از همبندیان پشت این پرونده سازی است و ادعا کرده که آتنا و گلرخ اخبار بند زنان را به بیرون از زندان منتقل کرده اند.

 

این خانم همان فرد حامی دولت است که به جاسوسی متهم شده. شما هم در بند زنان زندانی بوده اید، آیا میان گرایشهای مختلف سیاسی در بند زنان درگیری وجود داشت و یا مقامات مسئول این افراد را به جان هم می اندازند؟

 

آتنا و گلرخ از همان بدو ورود به زندان سکوت نکردند و برای هر موضوعی بیانیه می دادند و نسبت به اخبار روز واکنش نشان می دادند. در دوره اول زندانی شدن آتنا من با او همبند بودم و یادم می آید که مسئولان زندان از همان ابتدا آتنا را تهدید می کردند که تو را به زندان قرچک می فرستیم.

 

وضعیت زنان زندانی -خصوصأ در اعتصاب غذا- با مردان چه تفاوتی دارد؟

 

الآن بچه ها به قرچک منتقل شده اند که در حالت طبیعی هم امکانات و شرایط فاجعه باری دارد، چه رسد به اینکه در اعتصاب غذا هم باشند. گفته شده پزشک زندان روزانه به آنها سر می زند که البته در واقع یک پرستار است که هر روز به بند می رود و فشار خون بچه ها را اندازه گیری می کند. وضعیت بهداشتی زندان قرچک خیلی بد است و حتی در شرایط عادی هم آنجا غذای کافی و مناسب پیدا نمی شود. این دومین اعتصاب غذای آتنا است و در نوبت قبلی او کیسه صفرایش را از دست داد و کلیه هایش عفونت کرد و از همان روز اول زندان به نوسان تپش قلب و دو بینی چشم دچار شده بود که طبیعتأ اعتصاب غذا این مشکلات را حادتر خواهد کرد.

 

اعتصاب غذا بر وجه انسانی و اخلاقی تأکید دارد. در جریان اعتصاب غذا کدام عوامل پشتیبان می تواند مسئولان کشور را متقاعد کند که حقوق قانونی زندانی را رعایت کنند؟

 

اعتصاب غذای اول آتنا موفق بود و پرونده قضایی که برای خواهرانش باز شده بود، بسته شد. الآن به همین دلیل دادیار ناظر به او گفته این بار کوتاه نمی آیم! با پایان موفقیت آمیز اعتصاب غذای اول آتنا، رسانه ها اعلام کردند که آتنا موفق شد نظام را شکست بدهد. اگر مشکل خاصی پیش نیاید، دستگاه قضایی این بار هم مجبور است به خواست مشروع این عزیزان تن بدهد.

 

نقش رسانه ها یا نهادهای حقوق بشری کدام پر رنگ تر است یعنی با رسانه ای شدن پرونده، جمهوری اسلامی به خاطر حفظ وجهه کوتاه می آید یا اینکه ناچار است به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد پاسخگو باشد؟

 

تجربه جمعی از واکنشهای جمهوری اسلامی نشان می دهد که این حکومت تا موقعی که مجبور نباشد، حقوق زندانی را رعایت نمی کند و امروز به دلایل مختلف -از سیاسی تا اقتصادی- ناگزیر است که در برابر بازخواست بین المللی پاسخگو باشد. ضمن اینکه علیه این چهار زندانی سیاسی هیچ توجیه قانونی وجود ندارد.

با توجه به اصلاح طلب نبودن این چهار تن، عملکرد مطبوعات داخل کشور در پوشش این اخبار چگونه است؟

 

البته اخبار زندانیان مستقل در مطبوعات داخل کشور سانسور می شود. مثلأ سال گذشته آرش صادقی در جریان اولین اعتصاب غذا با اتهام زنی برخی اهالی مطبوعات در داخل کشور مواجه شد که با علیه او با جمهوری اسلامی همصدا شده بودند، هر چند اتهامات بی پایه بود و رفع شد؛ اما در آن دوران سخت آرش بیش از شصت روز در اعتصاب غذا بود و هیچکس هم برای او هیچ کاری انجام نمی داد. الان یک سال است که به آرش اجازه داده نشده به بیمارستان اعزام شود و تا امروز هیچ عضو سالمی در بدن او باقی نمانده. اعزام و مداوا که هیچ، حتی درخواست درمان او پیگیری هم نمی شود. در مورد زندانیان مستقل این فشارها و تبعیضها وجود دارد و این بچه ها چند جانبه آسیب می بینند.


دیدگاه خود را بگویید

شما باید وارد سایت شوید تا بتوانید نظر بدهید.

مطالب دیگر