محمدرضا باهنر،رئیس جبهه پیروان خط امام و رهبری مدعی شده است که دلیل سفر هاشمی شاهرودی اشتباه پزشکی بود.وی درباره سفر درمانی شاهرودی به آلمان مدعی شد:«پزشکان ایرانی در روند درمان شاهرودی کلیه او را به اشتباه برداشتند.پس از این اشتباه پزشکی،متخصصان به او اصرار کردند تا به خارج از کشور برود.» وی در گفتگوی امروز خود با خبرنگاران افزود:«در عمل جراحی که انجام شد غده‌ای کلیه ایشان را گرفته بود.در اتاق عمل قرار بود غده را بردارند،که کلیه را برداشتند.یعنی پزشکان چاره‌ای نداشتند و لحظه‌ای باید تصمیم می‌گرفتند اما در هر صورت کلیه را اشتباه برداشتند و پاتولوژی کردند و مشاهده شد که کلیه سالم است و می‌شد همان غده را بردارند.»


حاشیه‌های سفر درمانی محمود هاشمی شاهرودی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام به هانوفر آلمان هنوز ادامه دارد.اصول‌گرایان برای توجیه این سفر که اعتراض‌های گسترده‌ای را در پی داشت،کماکان دلایل مختلفی ارائه می‌کنند. این دلایل در حالی‌که اعلام می شود که خود شاهرودی،دلیل سفرش به آلمان را ب”یماری روده و اختلاف نظر پزشکان”دانسته بود.رسانه‌های آلمان ۱۶ دی از بستری شدن هاشمی شاهرودی ۶۹ ساله برای مداوا در کلینیک خصوصی مجید سمیعی،متخصص مغز و اعصاب در هانوفر آلمان خبر دادند.اما شاهرودی به دلیل گسترش اعتراضات از سوی مخالفان جمهوری اسلامی و شکایت یک عضو پارلمان آلمان مجبور شد تا دوره درمانی را نیمه تمام رها کرده و به ایران بازگردد.
این اعتراضات باعث شد تا شاهرودی پس از بازگشت کنفرانسی خبری برگزار کند. او در آنجا گفته بود که غده‌ای بزرگ در روده بزرگ کشف شده بود. و اشاره‌ای به غده در کلیه نکرده بود. برخی رسانه‌های محافظه‌کار داخلی نیز از سفر خارجی شاهرودی و بستری شدن او در یک بیمارستان خصوصی که اکثر مردم ایران از آن محرومند،انتقاد کرده بودند.
اخباری درباره اشتباه پزشکی در روند درمانی شاهرودی در ایران پیش از این در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده بود.وزارت بهداشت ایران در واکنش به این اخبار اعلام کرد که در روند درمان او «هیچ‌گونه کوتاهی صورت نگرفته است»و ادعای «قصور پزشکی» را رد کرد. ایرج حریرچی،سخنگوی این وزارت‌خانه ۲۸ دی‌ماه گفته بود:«تمام اقداماتی که در مدت اقامت شاهرودی در آلمان انجام شده است،با همان کیفیت و تأثیر در داخل کشور قابل انجام بوده است.»
در مدت زمان ریاست هاشمی شاهرودی از ۲۴ مرداد ۱۳۷۸ تا ۲۴ مرداد ۱۳۸۸ بر قوه قضاییه بیش از ۲۰۰۰ نفر از جمله تعداد زیادی از متهمانی که هنوز به سن قانونی نرسیده‌ بودند اعدام شدند.روزنامه‌ها و نشریات بسیاری توقیف و پروانه انتشار آنان باطل شد. همچنین فعالان مدنی،سیاسی و اجتماعی و روزنامه نگاران بسیاری به واسطه فعالیتهای خود،با احکام زندان مواجه شدند. این در حالی است که مرگ زهرا کاظمی عکاس و روزنامه نگار ایرانی کانادایی و دکتر زهرا بنی یعقوب در بازداشتگاه‌های ایران جنجال آفرید.


نظرات بسته است.

مطالب دیگر