فلسفه وجودی پارلمان در کشورهای مختلف جهان چیست؟ مردم ایران با انقلاب مشروطیت راه را برای حاکمیت ملی باز کردند؛ در این حرکت تاریخی خون هایی ریخته شد، آزادی خواهان، غل و زنجیر شدند تا نسل های بعد بتوانند با رای مستقیم خود نمایندگان واقعی خود را به پارلمان بفرستند تا در اداره و سرنوشت کشور نقش مهمی ایفا کنند.

بدیهی است که هر کشوری که از پوسته ی استبدادی طولانی خارج شود و طبق قانون نوین اختیارات پادشاه محدود و نظارت مجلس در قانون گذاری رسمیت یابد، باید دوره ای را برای تجربه “دموکراسی” پشت سر گذارد. مجالس قانون گذاری ایران نیز تا مقطع سال ۱۳۵۷ از این قاعده مستثنی نبوده و تاکنون نیز هیچ رجل سیاسی ادعا نداشته که تمام دوره های مجلس شورای ملی، بدون عیب و نقص برگزار شده است.

با وجود تمام معایبی که اجتناب ناپذیر بوده، نمایندگان دوره هایی از مجلس نشان دادند که مسوولیت تاریخی خود را – فاقد از این که راه شان درست یا غلط بوده – می دانستند و حداقل اکثریت آن ها نسبت به مسایل سیاسی ایران و جهان احاطه کامل داشتند.

“بریان لپینگ” برنامه ساز و تاریخ نویس انگلیسی در سالیانی دور برنامه ای، به نام “سقوط امپراتوری انگلیس و دولت دکتر مصدق” تهیه کرد که توسط دکتر “محمود عنایت” در ایران ترجمه شد. وی در بخشی از  این برنامه که برای شبکه ITV  تهیه شده به بحث هایی که در مجلس پنجم شورای ملی در بین موافقان و مخالفان “رضا خان” در می گیرد، اشاره می کند.  زمانی که رضا خان در سمت رییس الوزراء بوده و از اقتداری کامل نیز برخوردار بوده است. در این بحث ها دکتر “مصدق” صریحا می گوید: “یک کسی در مملکت باشد که هم شاه باشد، هم رییس الوزراء، هم حاکم؟ اگر این طور باشد که ارتجاع صرف است، استبداد صرف است، پس چرا خون شهدای راه آزادی را بی خود ریختید؟ چرا مردم را به کشتن دادید؟” مصدق این سخنان را در سال ۱۳۰۴ در مجلس شورای ملی بیان می کند.

در جمهوری اسلامی، ده ها هزار نفر اعدام و صدها هزار نفر در جنگ ۸ ساله تلف می شوند، اما در طول ۳۹ سال گذشته حتی یک نماینده به اصطلاح پارلمان این جسارت را نداشته که در برابر این جنایات ضد بشری یک علامت سوال محترمانه بگذارد؟! آیا در حکومت اسلامی “پارلمان” واقعی وجود دارد؟!

صحنه ای تاریخی از اولین مجلس شورای اسلامی به ریاست “اکبر هاشمی رفسنجانی”، حمله ی فیزیکی نمایندگان حزب اللهی و از جمله “غفور گرشاسبی” که بعدا در زمان “محمد خاتمی” اصلاح طلب شد به “علی اکبر معین فر” نماینده تهران و در حین سخنرانی از تریبون مجلس است؛ در این نمایش تهوع آور، شخص رفسنجانی با دیدن این صحنه ها، ریسه می رود! البته مجلس اسلامی از این گونه صحنه ها در تمام دوره ها خالی نبوده است.

در صحنه ای دیگر در سال ۱۳۸۸ و پس از این که سه عنصر وفادار حکومت اسلامی مطرود شدند، تعداد زیادی از نمایندگان مجلس نهم، گرداگرد تریبون مجلس جمع شدند و با صدای بلند و گوش خراش فریاد می زدند: “خاتمی و موسوی و کروبی اعدام باید گردند!” این جماعت در حالی به دنبال اعدام دوستان سابق خود بودند که اقتصاد کشور بر اثر سیاست های مخرب “احمدی نژاد” به ورشکستگی کامل رسیده بود و نفت ایران به دلیل وجود تحریم ها، فقط از طریق دلال های داخلی و خارجی فروخته می شد.

در سال ۹۲ بار دیگر جناح اصلاح طلب در جمهوری اسلامی مردم را دعوت به شرکت در انتخابات مجلس دهم کرد، در آن سال نیز بخشی از مردم پای صندوق های رای رفتتند و لیست امید که شامل ۳۰ نماینده اصلاح طلب بود به پیروزی رسید.

از زمان راه یافتن این نمایندگان تا امروز هیچ تحرک قابل توجهی از نمایندگان مجلس دهم، در جهت حمایت از منافع و خواسته های مردم دیده نشده است. در اوایل دی ماه، نماینده شاهین شهر به خبرگزاری “تسنیم” گفت: “علی لاریجانی رییس مجلس، بنا به دلایلی مانع اعلام وصول طرح سوال از رییس جمهور شده است.” “حسینعلی دلیگانی” افزود: “نمایندگان مجلس برای دفاع از حقوق سپرده گذاران موسسات مالی، سوال از رییس جمهور را مطرح کردند چرا که رییس محترم بانک مرکزی به وعده های خود برای رفع مشکل سپرده گذاران عمل نکرده است.”

به این ترتیب نمایندگان مجلس اسلامی حتی اجازه ی طرح سوال از رییس دولت هم ندارند! آیا کشوری در دنیا هست که مدعی داشتن پارلمان و وجود نمایندگان مردم در پارلمان باشد، اما نمایندگان اجازه بازخواست از رییس دولت را نداشته باشند؟! در این صورت چنین مجلسی، جز یک کاریکاتور بی قواره است؟!

جالب این جاست که این نمایندگان در اقدامی حیرت آور با افزایش ۷۰ درصدی حقوق نیز برخوردار شده اند. “فردا نیوز” در این رابطه می نویسد: “در حالی که اقشار مختلف مردم از کمی در آمد خود شاکی هستند و حتی کارمندان دولت با افزایش اندک حقوق دریافتی خود برای سال آینده مواجه هستند. نمایندگان مجلس حقوق دریافتی خود، برای سال آینده را ۷۰ درصد افزایش دادند. حقوق نمایندگان با ٧٠ درصد افزایش به ١٠ میلیون تومان رسید. این جدای مزایای نمایندگی مثل حق دفاتر، خودرو و مسکن و… است.”

به دنبال خیزش مردم مشهد در اعتراض به شرایط اقتصادی که دامنه ی آن به ده ها شهر دیگر نیز سرایت کرده، مجلس اسلامی در سکوتی مرگبار فرو رفته و “محمود صادقی” که هر از چندی با گفتن یک جمله می خواهد موجودیت خود را ثابت کند در صفحه توییتر خود از مسوولان خواست که صدای مردم را بشنوند! فقط همین! گویی این نماینده مجلس اسلامی، صحنه های حمله ی ماموران و بازداشت یا زخمی شدن مردم را نمی بیند، انگار به هیچ وجه این نمایندگان مجلس اسلامی نمی شنوند که تظاهرکنندگان دیگر نمی خواهند به جناح اصلاح طلب و اصولگرا دخیل ببندند.

محمود صادقی یا امثال “علی مطهری” قطعا در روزهای آینده چنان چه مجالی پیدا کنند، موج عظیم اعتراضات ضد حکومتی را تا سطح اعتراض به گران شدن تخم مرغ یا قطع یارانه بخشی از مردم و ضعف بعضی مدیریت ها تنزل خواهند داد تا مبادا موجودیت رژیمی که با روش های قهرآمیز حدود ۴۰ سال سرمایه های کشور را به چپاول برده آسیب ببیند.


نظرات بسته است.